Energieprestatie

De mate waarin een gebouw (woning- of utiliteitsbouw) energie gebruikt of zelfs opwekt wordt uitgedrukt in een energieprestatiecoëfficiënt. Het energieverbruik is bijvoorbeeld de energie die nodig is voor het verwarmen, koelen, tapwater, verlichting van een ruimte. De energievraag is afhankelijk van het gebouw en bewoners- of gebruikersgedrag. Energie opwekken of besparen kan bijvoorbeeld middels zonneboilers of douche WTW.

Deze energieprestatiecoëfficiënt (EPC) wordt bepaald door berekeningen die zijn vastgelegd in NEN normen. In het Bouwbesluit worden minimale eisen gesteld aan een EPC. Het is wel mogelijk als opdrachtgever hierin te sturen op welke manier aan de EPC kan worden voldaan.

Tot 2012 wordt dit vastgesteld met behulp van een EPU- (utiliteit) of EPW-(woning)berekening.  In 2012 is er een opvolger namelijk de Energieprestiatiecoëfficiënt gebouwen (EPG), voor zowel woning- als utiliteitsbouw.  Het EPG heeft het NEN nummer 7120 en maakt gebruik van de ventilatienorm NEN 8088-1.

Daarnaast zitten er verschillen in koeling, gebouwschilindicator ten opzichte van een EPU/EPW. Het is met de EPG veel toegankelijker om nieuwe technieken in te voeren, wat het aantal gelijkwaardigheidsverklaringen voor nieuwbouw aanzienlijk zal verlagen.